Advent leert je opnieuw kijken: God werkt vaak verrassend anders dan je verwacht. Zoals Maria koos om te vertrouwen midden in vragen, zo word je uitgenodigd je leven te openen voor Gods nieuwe begin. Vertrouwen is geen blind optimisme, maar een rust die groeit wanneer je Zijn trouw herinnert. Leg je zorgen bij Hem neer en spreek hardop uit: “Heer, ik begrijp niet alles, maar ik kies U.” Juist in dat eenvoudige ja kan grote vreugde opbloeien. Ga vandaag met die stille overgave op weg. [37:16]
Lukas 1:38–40
Maria gaf zich over aan wat God had gezegd. Niet lang daarna vertrok ze met haast naar het bergland, ging het huis van Zacharias binnen en begroette Elisabeth met warmte.
Reflection: Waar nodigt God je deze week uit om een rustig, eenvoudig “ja” te zeggen, en welke concrete stap hoort daarbij vandaag nog?
De ontmoeting van Maria en Elisabeth laat zien hoe God generaties aan elkaar geeft. Jong en oud dragen vragen, maar ook geloof, en precies daarin worden ze elkaars steun. De kerk is zo’n plek van bemoediging: je ziet elkaar, bidt voor elkaar en draagt elkaars zorgen. Een groet, een kaart, een bezoek of een maaltijd kan iemands dag openen voor hoop. Laat je vandaag gebruiken als schakel in Gods troostketen. Kijk om je heen en begin dichtbij. [42:30]
Lukas 1:41–45
Toen Elisabeth de groet van Maria hoorde, sprong het kind in haar met vreugde, en zij werd vervuld met de Heilige Geest. Ze riep: “Jij bent gezegend onder de vrouwen, en het kind dat je draagt is gezegend.” En ze zei: “Gelukkig is zij die erop vertrouwt dat de Heer doet wat Hij heeft beloofd.”
Reflection: Aan wie, ouder of jonger, kun jij deze week heel concreet bemoediging brengen, en hoe ga je dat vormgeven (bezoek, bericht, gebed, praktische hulp)?
Er klinkt een zachte maar stevige belofte: gelukkig ben je als je gelooft. Niet omdat alles begrijpelijk wordt, maar omdat je leert zien dat God werkt, ook als het nog niet zichtbaar is. Geloven maakt niet probleemloos, maar wel hoopvol en gedragen. Het opent je ogen voor Gods nabijheid in gewone dagen. Ontvang vandaag deze belofte en draag haar mee als een anker. Spreek haar desnoods fluisterend uit over je agenda heen. [46:27]
Lukas 1:45
Gelukkig is zij die erop vertrouwde dat de Heer Zijn woord waarmaakt; wat God gezegd heeft, zal Hij ook doen.
Reflection: Welk specifiek gebied in jouw leven wil je deze week bewust vanuit vertrouwen benaderen, en welke kleine keuze laat dat vertrouwen zien?
Maria’s lied houdt twee dingen bij elkaar: een geraakt hart én de grote daden van God. Hij is machtig en barmhartig, tilt de nederigen op en keert zelfingenomenheid om. Zijn genade beweegt door de generaties, trouw aan wat Hij beloofde. Laat dit lied je perspectief verschuiven: minder jouw prestaties, meer Zijn trouw; minder jouw controle, meer Zijn koninkrijk. Zing mee met je keuzes en je woorden vandaag. Leg de nadruk op Hem, en vind ruimte in jezelf. [54:13]
Lukas 1:50–53
Zijn barmhartigheid stroomt door van generatie op generatie voor wie Hem eerbiedigt. Hij doorbreekt hoogmoed met de kracht van Zijn arm, haalt machthebbers van hun troon en tilt de kleinen op. Hongerigen vult Hij met het goede; wie zichzelf verzadigd acht, gaat met lege handen weg.
Reflection: Op welk punt leun je nu vooral op eigen kracht, en hoe kun je daar vandaag één nederige, concrete stap zetten richting afhankelijkheid van God?
Advent leert je zingen met open ogen: God komt, en Hij is er al met Zijn hulp. Een loflied is meer dan muziek; het is een houding die je dag kleurt en je zorgen onderwerpt aan Zijn trouw. Begin of eindig je dag met dank, ook als je gevoel nog moet volgen. Laat je woorden eenvoudig zijn, maar oprecht: “U was, U bent, U komt.” Zo wordt je week een kleine processie van hoop. En je hart vindt rust op de weg naar kerst. [57:05]
Psalm 146:1–2,5
Prijs de HEER, mijn ziel. Ik zal mijn leven lang zingen voor God, zolang ik ademhaal speel ik voor Hem. Gelukkig is wie hulp ontvangt van de God van Jakob, die zijn hoop vestigt op de HEER.
Reflection: Welke eenvoudige, dagelijkse praktijk (bijv. één regel lofwoorden bij het opstaan of voor het slapen) ga je deze week invoeren om je verwachting levend te houden?
Derde Advent. We kwamen dichter bij Kerst, staken een extra kaars aan, verwelkomden een nieuw gemeentelid, en luisterden opnieuw naar Lukas 1. Ik stelde eerlijk de vraag die sommigen van ons herkennen: raakt het ons nog, elk jaar weer, diezelfde verhalen? Het verrassende antwoord van een oudere broeder: ik wil niet zonder. Dat bemoedigde me om met open oren opnieuw naar Maria’s bezoek aan Elisabeth te luisteren. Maria is jong, gelooft snel en diep, maar draagt ook zorgen en vragen. Elisabeth is oud, dankbaar, maar eveneens kwetsbaar. Hun ontmoeting werd voor mij een beeld van wat kerk is: generaties die elkaar opzoeken, elkaars vreugde en onzekerheid delen, elkaar bemoedigen, en samen God grootmaken.
Centraal klonk Elisabeths zin: “Gelukkig zij die geloofd heeft dat de woorden van de Heer in vervulling gaan.” Dat is allereerst voor Maria, maar het reikt naar ons: geluk schuilt niet in antwoord op alle vragen, maar in vertrouwen op de Getrouwe, juist midden in het ongewisse. Dan zingt Maria het Magnificat. Opvallend: niet de priester, niet de oude, maar de jonge vrouw mag voorgaan in lofprijzing. Haar lied houdt twee polen bij elkaar: persoonlijk vuur (“mijn ziel prijst de Heer”) en de grote, objectieve daden van God door de eeuwen heen—zijn heiligheid, barmhartigheid, omkering van machtsverhoudingen, trouw aan zijn beloften. Dat evenwicht hebben we nodig in een tijd die vaak óf in beleving óf in leer schuilgaat.
Daarom nodigde ik ons uit om als gemeente echt om ons heen te kijken: wie zit naast je, wie mis je, waar kun je kaart, tijd of diaconaal pakket brengen? En tegelijk om als Maria te leven: met vragen in beweging blijven, het geloof van jongeren serieus nemen, en onze mond openen in lof en getuigenis. Advent is geen wachtkamer, maar een oefenplaats voor hoop die handen en voeten krijgt—ook deze week, met onze gebeden voor zieken, onze jeugd, en wie rouwen. Zo worden we, net als Maria en Elisabeth, een kleine gemeente die groot zingt, tot Hij komt.
Gelukkig is zij Die geloofd heeft Dat de woorden van de Heer in vervulling gaan En het gaat allereerst en vooral over Maria Maar ik hoor die woorden ook als een belofte Voor jou en mijGelukkig ben jij Als je gelooft Gelukkig ben jij als je het ziet Gelukkig ben jij als je het merkt Dat je hemelse vader aan het werk is Ook in jouw levenGelukkig ben jij als je weet Dat de Heer trouw is En genadigd En dat hij steeds opnieuw Ook met jou begint En dat hij eens voorgoed opnieuw begonnen is In de geboorte van Jezus zijn Zoon
[00:48:00]
(50 seconds)
#BelofteVoorOns
Gelukkig ben jij als je weet Dat de Heer trouw is En genadigd En dat hij steeds opnieuw Ook met jou begint En dat hij eens voorgoed opnieuw begonnen is In de geboorte van Jezus zijn ZoonGelukkig ben je als je in die Jezus gelooft Als je hem kent als de heiland die de dood heeft overwonnen Als hij die eens terugkomt Dat hij wederkomt Om te oordelen Levenen en de doden Maar dat hij ook Alle dingen nieuw maakt
[00:48:32]
(39 seconds)
#HeerTrouwGenade
I'm an AI bot trained specifically on the sermon from Dec 14, 2025. Do you have any questions about it?
Add this chatbot onto your site with the embed code below
<iframe frameborder="0" src="https://pastors.ai/sermonWidget/sermon/third-advent-morning-dec-14-zaadstra" width="100%" height="100%" style="height:100vh;"></iframe>Copy