Reflections of the Heart: Embracing God's Renewal

Feb 23, 2025

Devotional

Sermon Summary

Bible Study Guide

Sermon Clips

“Heb je vanochtend in de spiegel gekeken? Stel je eens voor dat je een andere spiegel zou zien. Niet een spiegel die laat zien wat je nu hier je gelaat laat zien. Niet alleen je huidelijk, maar ook je hart. Hoe zou het zijn als je jezelf dan echt zag? Niet alleen zoals anderen je zien, maar juist ook zoals God je ziet. Wat zou je dan ontdekken?”
“Maar de vraag is, wat doen we? Op het moment dat we worden geconfronteerd met wie we zijn en dat we spijt ervaren. Dan is de vraag, blijven we erin hangen? Probeer je te negeren of ga je juist naar God toe?”
“Vandaag gaan we kijken naar David die dat juist deed. David koos ervoor om niet weg te rennen. Hij ging naar God toe. Hij zocht geen excuses. Geen zo 'n oppervlakkige verontschuldiging. Nee, hij ging in het gebed juist rechtstreet, direct naar God toe.”
“Het is een psalm die gelijk duidelijk aangeeft in welke context hij begrepen moet worden. Het is David die tot God bidt nadat hij door Nathan werd geconfronteerd. Waarom werd David geconfronteerd? Dat kunnen we lezen in 2 Samuel 11 en 12. Daar zie je het verhaal beschreven staan van koning David. David die uit zijn paleis kijkt en met begeerte wordt bevangen. Want hij ziet daar Batsheba en hij wil haar. En dat gebeurt ook.”
“Het gaat dus om dat je...omgaat met de zonde hier. En de vraag die wij kunnen stellen als we dus kijken naar onze eigen harten, hoe gaan we ons met onze schuld en onze zonde? Het is belangrijk dat te beseffen, dat gaan we ook in de preek verder zien, is dat het niet slechts een persoonlijk gebed is. Het is een gebed ook voor de gemeenschap, voor ons allen.”
“Het gebed begint bij de kern. Ik ben fout. Ik ben schuldig. Ik ben een zonder. En waardoor mag hij dat gebed richten tot God? Ja, die God, dat is een genadige God. De genade van God wordt gelijk uitgesproken in de vers. Het is een God met trouw. Het is een God vol erbarmen.”
“Zonden als een breuk in de relatie met God. Je wordt verwijderd van God op het moment dat je niet leeft zoals God het bedoeld heeft. Ik had twee weken geleden ook al aangegeven, zonden gaat niet om het feit dat er een boek voor regels is en dat je overtredingen maakt en dat het bijgehouden wordt. Het gaat nog een stap dieper.”
“We hebben een relatie met God nodig. Dat is de ultieme plek om te leven. We zijn gemaakt voor het paradijs. De mens heeft gezondigd en is uit het paradijs gestuurd en leeft eigenlijk verkeerd. Het gaat dus niet over dat we iets verkeerd doen, maar dat we die relatie juist opnieuw steeds beschadigen.”
“Maar als de spiegel van God komt, dan is er ook een reactie nodig. Als je oprecht wordt getoond wie je bent, dan moet je net als David gaan zeggen, ik ben steeds bewust, ik ben mij steeds van mijn zonden bewust. Ik ga nu uitspreken, ik ga nu stoppen met die cyclus van verval. Ik ga nu zeggen, God, ik zie dat ik oprecht fout en verkeerd gedaan heb.”
“Berauw moet dan niet oppervlakkig zijn. Je hoeft heel vaak is berauw in de wereld dat mensen zien oppervlakkig. Het is bedoeld om even die angst voor straf, voor verkeerde consequenties, de schaamte, voor anderen even dat te verdoezelen. Daar even vanaf te komen. Het is helemaal kort. Het beperkt alleen maar tot even mijn gedrag veranderen en dan is het goed. Het is even tijdelijk. Dan kan ik weer verder.”
“Daarentegen wordt hier door David ook duidelijk gemaakt in de persoon dat wat God van ons vraagt is niet een oppervlakkig berauw. Even zeggen God ik heb fout gedaan. Nee, het gaat om een diep verlangen naar verandering. Want op het moment dat je erkent dat je zonnig bent en dat je God nodig hebt.”
“Een diepgaand berauw als dat leidt tot verandering. Als je oprecht komt en verwacht en vraagt aan God verander mij. Dat is nodig. Dus niet alleen je schuld erkennen maar ook erkennen dat je verandering nodig hebt. Zoals David ook in dit persoon doet.”
“David bidt dus om reiniging. En hij beseft dat hij zichzelf niet kan reinigen. Hij beseft dat hij God hem moet reinigen. Hij heeft God nodig. God is de enige die dat kan doen. De enige die de eerste stap kan zetten in dat proces van verandering. Is alleen God. Hij kan het niet zelf. En daardoor moet hij niet vluchten van God weg, maar naar God toe.”
“En dus vergeving is niet alleen maar een kwijtschelding, maar is ook een proces. Een proces van reiniging, een proces van verandering. En wat we gaan zien, een innerlijke vernieuwing.”
“Jezus kwam niet alleen maar om zonde uit te wissel schuld te betalen, maar kwam juist om ook herstel te brengen. De schuld is bedoeld voor het herstel, zodat we met God weer mogen leven. Jezus is de ultieme vergeving zichtbaar. Hij is de vervulling van alle tempeloffers, van alle diensten dat het volk van Israël kreeg, dat vervult hij.”
“Als je in je eigen kracht denkt het te kunnen doen, word je vernederd. Maar op het moment dat je God verwacht, word je verhoogd. Jezus kwam om ons te verhogen. Als wij erkennen dat wij schuldig zijn, dat ons hart verandering nodig heeft. We hebben ons Gods genadig nodig om vernieuwd te worden.”
“Dat is de kern van Davids gebed, is dat hij niet alleen vergeving wil, maar ook die verandering van binnenuit. Ook het doorbreken van die cyclus van zonde, dat is wat David verlangt.”
“God is niet gestopt naar genus met scheppen, God gaat door. Hij schept nieuwe kansen in de levens van mensen, van u en mij, die niet hebben geleefd naar het doel waarvoor we geschapen zijn.”
“Bekering is dus geen, en brouw is geen oppervlakkig proces. Het is een zichtbaar, een moeilijk proces. Een proces waarin we het diepste van ons afgeven, maar ook in het diepste worden veranderd.”
“Berouwen leidt niet tot wanhoop, maar tot vreugde en een nieuwe gehoorzaamheid om met God het doel wat God in ons leven heeft te volgen.”
“De bron van lofprijzing is...is niet onze eigen verdiensten. Hij zegt die nagelijken ook, u wilt van mij geen offerdieren. In brandoffers schept u geen behagen. Het offer voor God is een gebroken geest. Een gebroken en verbruizeld hart zult u God niet verachten.”
“Op het moment dat we ontdekt hebben dat je veranderd mag worden, dan wil je dat ook delen met anderen. Dat is wat David ook gewoon hier doet. David wil gelijk de anderen onderwijzen van de Godsgenade. Hij zegt dan, dan wil ik verdwaalde uw wegen leren en zullen zondags terugkeren tot u.”
“En als God jou vergeeft, dan vraagt hij ook dat wij anderen vergeven. Zo bidden wij het ook in het Onze Vader. En zo zie je ook in Matthäus 18, als je gelijkenis krijgt van de onbamhartige dienaar, die door zijn meester wordt eigenlijk vergeven van een schuld, en hij zelf dan niet vergevensgezind is tot een ander. Dat maakt Jezus duidelijk dat het niet de bedoeling is.”
“Een kerk die leeft uit vergeving is een kerk waarin mensen vermoedig hun gebrokenheid kunnen delen en waarin relaties worden hersteld. Op het moment dat we dat doen, dan nemen we deel aan het werk van God.”
“En als we naar Gods spiegel kijken, uiteindelijk als Hij gewerkt heeft, dan zien we niet alleen gebrokenheid, maar dan mag je ook zien dat Hij om je heen staat met zijn liefde. Dat Hij er bij je is, dat Hij je niet alleen laat. We zien een God die ons niet afwijst, maar ons uitnodigt om vernieuwd te worden.”
“Dus ik roep u op om deze tijd, als we richting Pasen gaan, te nemen om dieper na te denken, wie ben ik? En besef ik dat ik Jezus ook echt nodig heb. Want op het moment dat wij, zoals David, erkennen dat we God nodig hebben, dat er een verbroken relatie met God is die hersteld moet worden, dan mogen we met God gaan leven, dat gebeurt.”
“Zo gaan we straks ook zingen in het lied, niet immer dichter aan uw zij. We zijn immer dichter aan zijn zij. We mogen dan meer en meer met hem gaan leven uiteindelijk.”
Ask a question about this sermon