Het einde van een jaar brengt vaak gemengde gevoelens mee: dankbaarheid, gemis, vragen. Te midden van dat alles mag je schuilen bij God die niet veroudert en niet verschuift. Hij is een huis dat generaties lang openstaat, ook nu. Als je je dagen eerlijk telt, groeit er wijsheid in je hart, geen angst. Wijsheid die helpt om het goede te bewaren en het slechte los te laten, en om morgen met vertrouwen te begroeten. [11:43]
Psalm 90:1-2,12 — Door alle generaties heen bent U ons thuis. Nog vóór bergen en land er waren, was U er al en U blijft voor altijd. Breng ons ertoe onze dagen niet te verkwisten maar bewust te tellen, zodat ons hart wijs wordt.
Reflection: Welke keuze wil je morgen maken die laat zien dat je je dagen telt in Gods aanwezigheid—denk aan tijd voor gebed, vergeving vragen of iemand bemoedigen?
Jaren hebben een houdbaarheidsdatum, en wij ook. Prediker schildert de broosheid van het leven met beelden die we herkennen: vermoeide knieën, stiller wordende stemmen, minder overzicht. Die eerlijkheid is geen pessimisme, maar een oproep om nu met God te leven. Wacht niet tot de vreugde minder wordt en de lasten zwaarder. Richt je hart vandaag al op je Schepper en laat Hem je ritme bepalen. [27:18]
Prediker 12:1 — Denk aan je Schepper terwijl je nog kracht hebt, voordat de zwaardere dagen aanbreken en je moet zeggen: in deze tijd vind ik weinig vreugde.
Reflection: Welke kleine, concrete gewoonte wil je deze week beginnen om je Schepper bewust te gedenken vóórdat drukte en vermoeidheid de toon zetten?
Er zijn diepten waar woorden tekortschieten, maar gebed begint juist daar. Je mag je schuld, je verdriet en je verwarring bij de HEER leggen zonder iets te verdoezelen. Hoop is dan geen snelle oplossing, maar een volgehouden wachten, zoals wachters turen naar het eerste licht. In dat wachten ontdek je opnieuw Zijn vergeving en trouw. En al verandert er nog niets aan de omstandigheden, je ziel komt tot rust bij Hem. [32:11]
Psalm 130:1-5 — Vanuit het diepe roep ik tot U: hoor mijn stem. Als U onze schuld zou doorrekenen, bleef niemand staande; maar bij U is vergeving. Daarom wacht ik op U, aandachtig als wachters die verlangen naar de ochtend.
Reflection: Welke ene zorg of schuld wil je vandaag specifiek bij God neerleggen, en hoe ga je praktisch ‘wachten’—bijvoorbeeld door een psalm te bidden of vijf minuten stil te zijn?
De wereld kan voelen als lucht en leegte, maar Jezus kwam als licht dat de leegte doorbreekt. In Hem krijgt het gewone een glans: samen zingen, dienen, leren, delen, genezen. Dat licht dooft niet wanneer het donker is; het vindt juist dan ruimte om te schijnen. Daarom mag je vreugde ontvangen en doorgeven, in de gemeente en daarbuiten. Laat Zijn licht vandaag via jouw woorden en daden zichtbaar worden. [41:46]
Johannes 1:4-5 — Bij Hem is leven te vinden, en dat leven verlicht mensen. Het licht dringt het duister binnen, en geen duisternis heeft het kunnen doven.
Reflection: Waar zag je het afgelopen jaar een straal van Christus’ licht in je gezin, werk of gemeente, en wat is één daad waarmee jij die straal deze week kunt versterken?
Ons verhaal eindigt niet bij de houdbaarheidsdatum van dit jaar of van onze gezondheid; we zijn onderweg naar een eeuwig huis. Dat perspectief maakt ons niet wereldvreemd, maar juist vastberaden om hier trouw te leven. God laat niet los wat Hij begon en Hij draagt je door alle seizoenen heen. Begin daarom nu—in je jeugd of in je latere jaren—met wat blijft: God liefhebben, mensen dienen, het goede doen. Zo stap je het nieuwe jaar in met hoop die verder reikt dan de kalender. [44:50]
Prediker 12:5-7 — De mens is op weg naar zijn blijvende huis; het koord raakt los, de kruik breekt, stof keert terug naar de aarde, en de levensadem gaat terug naar God die hem gaf.
Reflection: Als iemand die onderweg is naar het eeuwig huis, welke stap van trouw past vandaag bij jou—een telefoontje tot verzoening, een gift, of een vaste tijd van Schriftlezing?
Op oudejaarsavond klinkt een nuchtere én hoopvolle terugblik aan de hand van Psalm 90 en Prediker 12. De vergankelijkheid van het jaar en het leven wordt niet weggepoetst: er is “lucht en leegte”, dagen vol moeite, lege stoelen aan tafels, onzekerheid over werk en toekomst, oorlog en armoede. Predikers beelden van ouder worden en stilvallend leven tekenen de broosheid van de tijd. Tegelijk klinkt het eerlijke gebed van Psalm 90: leer ons onze dagen te tellen, dat wijsheid ons hart vervult. Lament krijgt ruimte, zonder cynisme; verdriet en schuld worden bij God neergelegd, omdat Hij het verborgen aan het licht kan brengen en erbarmen heeft.
Tegenover de schraalte van de tijd staat de trouw van God: Hij is een toevlucht van geslacht op geslacht. Terugblikken betekent daarom ook tellen van zegen: genezing en herstel, relaties en geboorte, groei en geloof, gemeenteleven dat bruist, jongeren die de Bijbel openen. Deze dankbaarheid is niet oppervlakkig optimisme, maar geworteld in het evangelie: in een wereld onder de spreuk “alles is leegte” kwam Jezus als het licht. In Hem is het leven niet zinloos; door Zijn komst wordt de tijd gevuld met vrede met God, met elkaar en met jezelf. Zo krijgt elk dagdeel gewicht: niet omdat de dagen blijven, maar omdat God meegaat.
De tijd zelf heeft een houdbaarheidsdatum—jaren, levens, zelfs de schepping zucht en ziet uit. Prediker noemt het “het eeuwig huis”: geen dreiging, geen vlucht, maar het perspectief dat draagt. Vanuit dat perspectief klinkt een dringende, liefdevolle oproep: gedenk je Schepper in de dagen van je jeugd; stel het niet uit. Het heil bij de Eeuwige is geen laatste redmiddel, maar de bedding waaronder je vandaag kiest, dient, leert en hoopt. Wie zo leeft, leert beide kanten dragen: de last van het afgelopen jaar en de lof voor Gods goedheid. Daarom wordt het oude jaar afgesloten in vertrouwen: Hij laat niet los wat Zijn hand begon; gisteren, vandaag en morgen. Blijven bij Christus, samen als gemeente, is de weg waarop het licht sterker weegt dan de leegte en waarop elke nieuwe dag ontvangen wordt als genade.
En hoe somber en sceptisch Prediker ook is, en als je naar psalm 90 luistert hoor je daarin beslist dezelfde geluiden. Hoe somber ook, misschien herken je er ook iets van als je terugkijkt op 2025. Er zijn mooie dingen gebeurd. Er is reden tot dankbaarheid. Maar al met al, je zegt misschien met Prediker, ik heb er weinig vreugde aan beleefd.
[00:28:52]
(39 seconds)
#WeinigVreugdeHerkenning
Want ellende overschaduwde de mooie momenten. Wat ik verkeerd deed, mijn angst en leed, we zingen er zo meteen van, omdat in alle eerlijkheid bij de Heere neer te leggen. Maar ook wat jou overkwam. Mij, ons en als gemeente. Verdriet was er. Pijn was er. En rouw die zo plotseling kwamen of die we al jaren zagen aankomen. De lege plaatsen die vielen in je huis, in je gezin, in je familie.
[00:29:30]
(43 seconds)
#RouwEnVerdrietErkenning
Natuurlijk heeft alles wat ik zei ook een andere kant. En gelukkig maar. Het zou zomaar kunnen dat je heel anders op 2025 terugkijkt. Dat je zegt: dit was een jaar dat ik uit Gods hand ontvangen heb. 365 dagen, 8760 uur, je gaf elkaar het jawoord. Of wat gebeurde in je familie- of vriendenkring. Je vierde een huwelijksjubileum, een verjaardag.
[00:37:09]
(37 seconds)
#JaarAlsGoddelijkGeschenk
``En dan kun je wel zeggen: de houdbaarheid van 2025 is bijna voorbij. Maar het evangelie gaat wel door, omdat het daarin gaat om de Heere zelf, Die een toevlucht is van geslacht, op geslacht. Die zelf zijn kerk bouwt en de weg wijst en in stand houdt. Het evangelie vertelt ons ervan dat Hij in ons midden kwam, omdat wij er niet uitkwamen.
[00:39:40]
(36 seconds)
#EvangelieGaatDoor
Als je persoonlijk de Bijbel leest. Als je bidt. Als je samen zingt. Als je iets deelt van wat het betekent om lid van Christus Kerk te zijn en in Hem te geloven. Als je samen in de gemeente actief bent iets van zijn koninkrijk zichtbaar te maken, op welke manier dan ook, dat je daarbij ook de blijdschap voelt.
[00:41:07]
(30 seconds)
#GeloofspraktijkSamen
En ik ben blij en dankbaar dat ik dat ook in 2025 ongestoord heb kunnen doen. En dan doet je leven ertoe als je de blijdschap zo ervaart. Blijdschap en vrede met God door het geloof in Jezus. Vrede met elkaar en vrede met jezelf. Die je elke dag ontvangt van je Heer. En dat daarom elke dag er ook toe doet.
[00:41:50]
(38 seconds)
#BlijdschapVredeDagelijks
Tegelijk geloof ik dat het ook om meer gaat dan de dagen van je leven op aarde. 70 jaar duren onze dagen. Of 80 als wij sterk zijn, zegt Mozes in psalm 90. Het gaat om meer. Elk jaar heeft een uiterste houdbaarheidsdatum. Je leven heeft een uiterste houdbaarheidsdatum. En dat geldt zelfs voor heel de schepping, die uitziet naar iets mooiers en die verlangt naar iets beters.
[00:42:28]
(38 seconds)
#LevensTijdelijkheid
Omdat Hij het is die je ook in het afgelopen jaar vasthield. Die jou droeg in zijn eeuwige armen. Jou en ons en zijn gemeente hier en onze wereld. Hij laat niet los wat zijn hand begon. Lucht en leegte hebben niet het laatste woord, maar zijn licht en heil. We kijken vanavond even terug op het oude jaar. Oud en bijna afgelopen.
[00:44:40]
(35 seconds)
#GehoudenInZijnArmen
I'm an AI bot trained specifically on the sermon from Jan 01, 2026. Do you have any questions about it?
Add this chatbot onto your site with the embed code below
<iframe frameborder="0" src="https://pastors.ai/sermonWidget/sermon/new-years-eve-service-zaadstra-dec-31" width="100%" height="100%" style="height:100vh;"></iframe>Copy