Je komt uit een week die stil, druk of zwaar kon zijn, en toch word je binnengehaald met woorden die je ziel openen: genade en vrede. God nodigt je uit om je leven opnieuw in zijn hand te leggen en dicht bij Hem te komen. Vergeving is geen theorie maar een kracht die je weer op de benen zet. In die genade mag je deze week binnenstappen, met verwachting dat Hij niet loslaat wat zijn hand begon. Zo ontstaat ruimte om te geloven, te hopen en te liefhebben in het gewone van elke dag. [22:05]
Filippenzen 1:2 — Moge God, onze Vader, en de Heer Jezus Christus jullie overladen met zijn genade en jullie hart vullen met zijn vrede, zodat jullie in alles wat komt gedragen worden.
Reflection: Waar heb je deze week concreet vrede van God nodig, en op welk moment van de dag kun je daar bewust twee minuten voor stilvallen?
Verlangen kan speels en kinderlijk zijn, zoals het uitkijken naar een cadeau, maar het kan ook heilig worden wanneer je hart naar God reikt. Onze liederen geven woorden aan dat uitzien: dorst naar God, honger naar licht, gebed om rust en troost. Je mag je hart als het ware klaarzetten, zoals een schoen bij de deur, in stille verwachting dat God komt. En Hij komt: in zijn Geest, in zijn Woord, in kleine tekenen van goedheid. Laat je verlangen wakker gezongen worden en houd het zacht en open. [37:58]
Psalm 63:1–3 — O God, U bent mijn God; ik zoek U vroeg. Mijn ziel hunkert naar U, mijn hele wezen snakt naar U zoals dorre grond naar water. In uw heiligdom zie ik uw kracht en luister ik naar uw trouw; uw liefde is beter dan leven, daarom zal mijn mond U prijzen.
Reflection: Welke kleine dagelijkse gewoonte kan je deze week invoeren om je verlangen naar God te voeden, bijvoorbeeld een kort ochtendgebed: “Heer, ik wacht op U”?
De Bijbel verzwijgt het lijden niet: de schepping zucht, wij zuchten mee, soms tot in de nacht. Het is heilzaam dat God dit ziet en benoemt, want zo vinden tranen een plek in zijn nabijheid. Toch weeft Hij hoop in ons zuchten: niets blijft zoals het is, er komt bevrijding en vernieuwing. Als woorden niet landen, kan zingen je geloof tillen en je hoop beschutten. Je mag met rijkhalsend verlangen uitkijken naar de dag dat God alles nieuw maakt. [59:26]
Romeinen 8:18–25 — Wat we nu moeten doorstaan weegt niet op tegen de glorie die komt. De hele schepping staat op haar tenen, reikhalzend uitziend naar het moment dat Gods kinderen zichtbaar worden. Nu ligt alles onder vergankelijkheid, maar niet voor altijd; er komt vrijheid. Ook wij zuchten van binnen, verlangend naar de volle verlossing. Hoop richt zich niet op wat je al ziet; we wachten met volharding op wat God belooft.
Reflection: Waar ervaar jij vandaag het zuchten het sterkst, en hoe kun je dat eerlijk bij God brengen—misschien door één lied hardop of fluisterend te zingen?
Midden in onze vragen klinkt een Naam die alles draagt: “Ik ben.” In Jezus komt de God van Mozes dichtbij; wie Hem ziet, ziet de Vader. Hij is de veilige weg, de betrouwbare waarheid en het leven dat niet stuk kan, het fundament en de stempel die je huis dragen. Wanneer je je stappen op zijn weg zet, vind je richting en rust, zelfs als er om je heen veel verandert. Laat zijn woord geen losse gedachte zijn, maar de vloer waar je vandaag op loopt. [28:02]
Johannes 14:6–9 — Jezus verklaart dat Hij zelf de weg naar de Vader is, de waarheid waarop je kunt bouwen, en het leven dat je draagt; niemand bereikt de Vader buiten Hem om. Wie Hem kent, kent de Vader. Op het verzoek om de Vader te zien zegt Hij: als je Mij hebt gezien, heb je de Vader gezien.
Reflection: Op welk concreet punt zoek jij nu richting, en wat is één kleine stap waarbij je vandaag bewust de weg van Jezus wilt volgen?
Waar alles lijkt te wankelen, staat het kruis als een stempel die het huis van je leven draagt. In Hem openbaart God zijn liefde en trouw, zodat je niet hoeft te bouwen op jezelf. Vanuit dat fundament wordt het leven anders: je spreekt en handelt als iemand die leeft uit de vrijheid van het evangelie. Dan wint barmhartigheid het van oordeel, en krijgt je naaste een gezicht. Zo blijft het lied van de toekomst in je klinken, terwijl je vandaag al begint met zachtmoedige daden. [56:40]
Jakobus 2:8, 12–13 — Als je het koninklijke gebod vervult—heb je naaste lief—doe je wat goed is. Spreek en handel als mensen die geoordeeld worden door de wet die echt bevrijdt. Want wie geen barmhartigheid toont, ontmoet een hard oordeel; maar barmhartigheid heeft het laatste woord.
Reflection: Naar wie kun jij deze week een concrete, kleine daad van barmhartigheid doen—juist naar iemand die je gemakkelijk over het hoofd ziet?
We begonnen deze week dicht bij God: genade en vrede als eerste woorden over ons leven. Vanuit Jacobus zagen we hoe geloven, hopen en liefhebben een weg is van concrete gehoorzaamheid en barmhartigheid: spreken en handelen onder de “wet die vrijheid brengt”, waar barmhartigheid het oordeel overwint. In gebed vroegen we om de Heilige Geest, omdat we niet alleen woorden willen horen, maar ook willen ervaren dat God werkelijk nabij is. Met de kinderen keken we naar Sinterklaas en het kloppend hart van verwachting. Dat kleine, alledaagse verlangen wees ons op het grotere verlangen dat in ons geloof klinkt.
In het hart van de dienst stonden verlangen en verandering. Ik deelde het begrip homeostase: onze neiging om bij verandering het oude evenwicht vast te houden. Toch is er een dieper lied dat door alle weerstand heen trilt: het lied van verlangen. Paulus noemt in Romeinen 8 het zuchten van de schepping, ons eigen zuchten, de nacht die soms lang duurt. Het is heilzaam dat de Bijbel dat niet wegpoetst; God kent onze dalen, onze schaduwen. En juist dáár roept Hij ons om met “rijkhalsend verlangen” uit te zien naar vernieuwing: Christus die alles nieuw maakt, tranen wist, en dood en rouw ontkracht.
Johannes 14 bracht ons bij de kern en het fundament: “Ik ben de weg, de waarheid en het leven.” In dat “Ik ben” klinkt de Naam van de HEER mee. Niet op onszelf bouwen, maar op Hem. Ik liet een beeld zien: het kruis als stempel, als stijger die het huis van je leven draagt wanneer alles dreigt te bezwijken. In Christus wordt Gods liefde tastbaar, en vinden we grond onder de voeten: vandaag al, en op weg naar de volheid van zijn Koninkrijk. Zingen helpt ons die hoop in te ademen; soms landt hoop via een lied dieper dan via een zin. Daarom blijven we het lied van verlangen zingen—als bidden met een dubbele adem.
In dankbaarheid ontvingen we nieuw leven in onze gemeente en baden we voor wie lijden, voor vrede in de wereld, en voor een toekomst vol van hoop. We gingen weg met verlangen, maar niet leeg: met de zegen van God en de uitnodiging om in Christus’ licht te leven.
En er zijn momenten dat je dat herkent. Niet iedereen. Niet altijd. Gelukkig maar. Maar ik vind het wel heilzaam. Dat je merkt dat God het wel weet. En dat je het in zijn woord, in de Bijbel, ook gewoon tegenkomt. Dat ons leven zich niet altijd op de bergtoppen afspeelt. Ons leven is niet altijd leuk. Je geniet niet altijd. Het is niet altijd halleluja en lofprijzing. En God geeft daar woorden aan. Hij ziet het. Hij weet het.
[01:01:15]
(39 seconds)
#GodWeetHet
Een lied. Een iel. Kinderstem misschien. Een vrouwenstem anders. Die boven al het andere uithoort. Een lied van verlangen. Paulus zegt, de schepping ziet er rijkhalsend naar uit. Met rijkhalsend verlangen stond er vroeger. En je ziet het niet. Je staat zeg maar achteraan bij de intocht van Sinterklaas. Maar je maakt jezelf langer. Je gaat op je tenen staan. Je maakt je nek langer. Om er toch iets van te zien en van op te vangen. Om te zien dat je hoop niet beschaamd wordt. Om te zien dat God bestaat en dat God bevrijdt.
[01:02:39]
(60 seconds)
#LiedVanVerlangen
Dat er een dag komt waarop Jezus werkelijk alles nieuw maakt. En alle tranen van onze ogen afwist. Dat er geen dood meer zal zijn en geen pijn en geen rouw en geen gemis en geen verdriet. En het is als een openbaring. Wat ons oog niet heeft gezien. En ons oor niet heeft gehoord. Wat in geen mensen hart is opgekomen. Dat heeft God bestemd voor wie Hem lief heeft.
[01:03:40]
(35 seconds)
#GeenTranenMeer
En dat is nog dat heel grote waarna je uitkijkt. Die wereldwijde, die kosmische dimensie van wat anders wordt. De onafzienbare menigte die niemand tellen kan uit alle landen en volken van elke stam en taal. Het is ook heel klein. En heel persoonlijk. Wat hetzelfde lied Maranatha zingt. Heel mijn hart juicht als ik u ontmoet. De ontmoeting met God de Vader, de Almachtige, de Schepper van hemel en aarde. Die jou ziet. En die jou ontmoet. In je breekbaarheid. In je kwetsbaarheid. In je falen. In je fouten. In je zonden. Die daar overheen stapt en die daaraan voorbij gaat. Omdat hij zo oneindig veel van jou houdt.
[01:05:35]
(66 seconds)
#OntmoetingMetGod
Maakt Jezus zichzelf aan het begin van Johannes 14 bekend. Als hij zegt. Ik ben de weg. De waarheid in het leven. En dat roept vragen wakker. Maar ook verlangen. En dat is elke keer trouwens. Als Jezus met zoveel nadruk. Ik ben zegt. In het Johannes evangelie. Je kunt dat niet onderschatten. Wat dat in de wereld van toen betekende. Nou ik denk dat net zo schokkend. En net zo onverwacht. En net zo groot. Het op de mensen overkwam. Toen Jezus zei. Ik ben de weg en de waarheid in het leven. Want ik ben.
[01:08:29]
(66 seconds)
#IkBenDeWeg
Dat is een echo. Van de naam waarmee de Heere zelf zich aan Mozes openbaarde. Ik ben die ik ben. En als Jezus zegt. Ik ben. De weg, de waarheid in het leven. En het brood is levens. En het licht voor de wereld. Elke keer dat hij ik ben zegt. Een aanduiding. Ik ben. Eén. Met de God van Israël. Ik ben één met de Heere. Die met Mozes meeging. En zich aan Mozes bekendmaakte.
[01:09:36]
(37 seconds)
#JezusIkBen
Maar het wordt wel anders. En als één plaatje meer zegt dan duizend woorden. Nou voor mij is dit zo'n plaatje. Zo'n preek op zich. Scaffold Cross heet het in het Engels. Stijgerkruis. Nou Jezus zegt. De Vader zien. God kennen. God ontmoeten. Je leven op hem bouwen. Daarvoor is er nog maar één weg. En dat is in mij. Alleen in Christus. Door hem alleen. Kom je bij God. In hem maakt God zijn liefde zichtbaar. En zijn trouw.
[01:11:53]
(47 seconds)
#AlleenInChristus
Als je zoekt naar licht hier in het duister. Als je verlangt naar een toekomst vol van hoop. Als je een rots nodig hebt. Een fundament. Bevrijding, rust en toekomst. Dat zegt Jezus. Dat ben ik. Dat ben ik allemaal. En aan mij heb je genoeg. Als je mij kent is het goed. Als je mij ziet. Als je leeft op mijn weg. Echt waar dan verandert er iets. Geloof in mij. En hoop op het einde van de nacht. En blijf dat lied van verlangen zingen. Amen.
[01:13:15]
(50 seconds)
#VindenInJezus
I'm an AI bot trained specifically on the sermon from Nov 16, 2025. Do you have any questions about it?
Add this chatbot onto your site with the embed code below
<iframe frameborder="0" src="https://pastors.ai/sermonWidget/sermon/morning-service-zaadstra-choir" width="100%" height="100%" style="height:100vh;"></iframe>Copy