Volgende week vieren we het heilig avondmaal; je wordt uitgenodigd om in brood en wijn de dood van Jezus te verkondigen en zijn troost te proeven. In zijn licht zie je je tekort aan geloof, hoop en liefde, maar nog helderder straalt zijn trouw. Eerlijk zelfonderzoek is geen drempel maar een deur naar de genade die Hij aan zijn tafel uitdeelt. Geloven is erkennen: alleen door Jezus’ lijden en sterven is er vergeving, en in de Heilige Geest ben je bereid Hem te dienen. Wie zo schuilt bij Christus weet: geen zonde of zwakheid kan ons scheiden van zijn liefde. Kom dan met lege handen en een open hart [00:49]
1 Korintiërs 11:23-26: In de nacht van zijn overlevering nam Jezus brood, dankte, brak het en zei dat dit brood voor ons zijn lichaam is; blijf dit doen om Hem voor ogen te houden. Na de maaltijd nam Hij ook de beker: deze beker staat voor het nieuwe verbond dat door zijn bloed is bekrachtigd; drink hieruit om Mij te gedenken. Telkens als jullie van dit brood eten en uit deze beker drinken, maken jullie bekend dat de Heer gestorven is—totdat Hij komt.
Reflection: Welke concrete stap van verzoening of belijdenis wil je deze week zetten vóór je aan de tafel aanschuift (bijv. een kort gesprek, een appje, een gebed hardop)?
Er zijn dagen dat je, net als Job, naar alle kanten zoekt en God niet lijkt te vinden. De hemel blijft stil en het kan bitter in je worden. Juist dan leef je van wat je al van Hem hebt ontvangen: een woord, een lied, een herinnering aan zijn trouw. Vertrouwen betekent: als er antwoorden zijn, liggen ze bij God zelf, ook als jij ze nu niet hoort. Leg je vragen bij Hem neer en blijf lopen op het pad dat je van Hem hebt geleerd. Houd vast aan Hem, ook als je Hem niet voelt [01:10]
Job 23:8-12: Ik kijk vooruit en achterom, naar links en naar rechts, maar ik krijg Hem niet in het vizier. Toch kent Hij de weg die ik ga; als Hij mij beproefd heeft, zal ik tevoorschijn komen als goud. Zijn spoor heb ik gevolgd en niet verlaten. Zijn woorden heb ik bewaard—kostbaarder nog dan mijn dagelijkse brood.
Reflection: Wanneer ervoer jij het laatst dat God stil leek, en welke kleine, dagelijkse gewoonte (bijv. een psalm bidden vóór het ontbijt) kan je deze week helpen om in die stilte bij Hem te blijven?
Jobs vrienden deden het eerst zo goed: ze kwamen, zagen zijn pijn en zwegen een week lang met hem mee. Wij willen vaak te snel verklaren, maar uitleg heelt geen wonden. Ware troost is nabijheid: een stoel aan tafel, een stille traan, een pan soep op de stoep. Laat je woorden schaars zijn en je aanwezigheid royaal. Kies vandaag voor liefde die stil blijft zitten waar het pijn doet [02:03]
Job 2:11-13: Toen de drie vrienden van Job hoorden wat hem getroffen had, kwamen ze om met hem mee te leven en te troosten. Toen ze hem zagen, herkenden ze hem bijna niet; ze hieven hun stem op en weenden. Ze gingen bij hem op de grond zitten, zeven dagen en nachten lang, zonder een woord te zeggen, omdat ze zagen hoe groot zijn verdriet was.
Reflection: Aan wie in jouw omgeving is het stil geworden door rouw, en welke eenvoudige, stille daad van nabijheid ga je deze week doen (bijv. een korte wandeling samen, een kaart met één zin)?
Psalm 139 zingt dat God overal is en ons helemaal kent. Toch zijn er seizoenen waarin alles het tegenovergestelde lijkt en je Hem niet kunt vinden. Beide bladzijden horen bij het leven met God: onze ervaring van afwezigheid én zijn blijvende belofte van nabijheid. Als je het niet voelt, draag dan de belofte als een lied dat jou draagt. Zijn hand leidt je, ook in de nacht die jij niet kunt zien [03:14]
Psalm 139:7-10,16: Waar kan ik heen om aan uw Geest te ontkomen? Zelfs als ik me met de dageraad laat meevoeren of afdaal naar de diepste zee, ook daar leidt uw hand mij verder en houdt uw rechterhand mij vast. U zag mij al toen ik nog ongevormd was; al mijn dagen waren bij u bekend voordat er één van begon.
Reflection: Op welk moment van de dag voel jij je het meest alleen, en welke korte belofte uit Psalm 139 ga je daar deze week bewust hardop bidden?
Te midden van vragen en verlies klinkt een vaste belofte: Jezus zelf is de Weg. Hij droeg lijden, schuld en eenzaamheid, stierf onze dood en stond op—daarom is er een pad door de nacht heen. Advent leert ons verwachten: het licht zal opgaan en Hij maakt alles nieuw. Je mag met je verwarring bij Hem terecht, want in Hem werd God ons nabij. Zet vandaag één stap op die Weg, in vertrouwen op zijn nabijheid [04:22]
Johannes 14:1-6: Laat je hart niet bezwaard zijn; vertrouw op God en ook op Mij. In het huis van mijn Vader is ruimte genoeg; Ik ga vooruit om een plaats voor jullie klaar te maken. En als Ik gegaan ben, kom Ik terug om jullie bij Mij te nemen, zodat jullie zullen zijn waar Ik ben. Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven; langs Mij leidt de weg naar de Vader.
Reflection: Welke concrete stap van vertrouwen richting Jezus’ Weg zet jij deze week (bijv. vergeving vragen, iemand opzoeken, opnieuw beginnen met dagelijks gebed)?
Volgende week nodigt de Heer ons aan zijn tafel. Daarom riep ik ons op tot eerlijke voorbereiding: niet uit angst, maar in gehoorzaamheid en zonder maskers. In het licht van Gods wet zien we ons tekort aan geloof, hoop en liefde. De Geest wekt berouw, Hij verankert ons geloof in Christus’ kruis, en Hij maakt ons bereid God te dienen. Zo vieren we brood en wijn als teken van genade, juist terwijl we vandaag de pijn en het gemis van verloren geliefden dragen op de laatste zondag van het kerkelijk jaar.
Ik nam ons mee naar Job 23, naast de vreugdevolle taal van Psalm 139. Soms klinkt Psalm 139 als onze adem: U bent nabij, overal. Maar Job laat de andere bladzijde van de Bijbel zien: God lijkt weg, stil, onvindbaar. Die ervaring is geen geloofsfailliet, maar de plek waar geloof rijpt. Job houdt vast aan wat hij over God weet, terwijl hij God niet voelt. Dat is geen goedkoop optimisme, maar gehoorzaamheid in het donker: blijven bidden, blijven lezen, blijven zingen—ook als het stil blijft.
In die stilte zijn vrienden er wel. Eerst goed: ze zwijgen zeven dagen, aanwezig zonder uitleg. Later gaat het mis: ze vullen de stilte met verklaringen die pijn doen. Soms is echte troost niet praten, maar blijven. Zitten. Meedragen. Ik herinnerde aan C.S. Lewis: vóór zijn eigen lijden noemde hij lijden “Gods megafoon”; toen hij zelf brak, hoorde hij vooral dichte deuren. Toch vermoedde hij een “speciaal soort geen antwoord”: niet afwijzing, maar een zachte afwering—je zult het nu niet begrijpen. Precies daar klinkt het fluisteren van vertrouwen: als er antwoorden zijn, liggen ze bij God. En in Christus heeft God zijn hoogste woord al gesproken.
Daarom wees ik op Jezus: Hij is de weg door lijden en dood heen. In Hem werd God mens, droeg Hij onze schuld, voelde onze verlatenheid, stierf onze dood en stond op. Dat is de ster van Gods genade aan het einde van de nacht. In Advent oefenen we het verwachten; aan de tafel proeven we het alvast. Vandaag noemden we de namen van wie ons zijn voorgegaan en brachten we onze rouw bij het licht van de paaskaars. Tussen verlies en verwachting blijven we bidden, zingen en elkaar vasthouden—niet omdat alles duidelijk is, maar omdat Christus leeft en wij in Hem geborgen zijn.
We danken u dat dat een weg is waarop vergeving aan ons geschonken wordt.Door wie Jezus is en wat hij gedaan heeft.Door wat hij aan het kruis geleden heeft, is er leven en toekomst in zijn naam.We danken u dat we daar vandaag iets van hoorden en dat we dat volgende week hopen te proeven.Als brood en wijn worden uitgedeeld.Als teken van het offer van Christus.
[00:10:19]
(29 seconds)
#VergevingInChristus
Misschien weet je iets van het Bijbelboek Job en van wie Job is.En als je dat Bijbelboek gaat lezen, dan maak je kennis met iemand die daar als een modelgelovige wordt voorgesteld.Job is onberispelijk.Er is niets op hem aan te merken.Op zijn geloof, op zijn leven.Job heeft ontzag voor God.Hij mijt het kwaad.En daarnaast, dat weer een beetje op een andere dimensie van zijn leven.Daarnaast is hij de rijkste man van het Oosten.Zo begint het boek, als een soort Bijbelsuccesverhaal.Opeens kantelt dat ook volledig.Job raakt dat allemaal kwijt.Zijn kinderen en zijn vee en zijn bezit en zijn gezondheid.Het wordt volslagen donker in zijn leven.
[00:25:58]
(66 seconds)
#JobVerliestAlles
Klacht, een klacht vol bitterheid en zuchten.Job is zijn God, onze God, helemaal kwijt.Wist ik maar waar ik hem kon vinden.Dan kon ik hem opzoeken.Het is in het leven van Job helemaal stil geworden.Zelfs bij Job, die zo dicht bij de Heer leefde.Die zou je kunnen zeggen, volmaakt geloofde en die ernaar verlangde dat niet alleen hij, maar ook zijn kinderen en kleinkinderen bij de Heer zouden horen.
[00:27:28]
(48 seconds)
#GodIsWeg
Job bracht zelfs reinigingsoffers als de kinderen weer eens een feest gehad hadden.Want stel je voor, dacht hij.Stel je voor dat ze zondigen.Stel je voor dat ze God de Heer in hun hart vervloeken.Stel je voor dat ze God zouden kwijtraken.Terwijl er toch niets mooier en niets beter is voor mij, maar ook voor mijn kinderen, om dicht bij hem te zijn.Maar dan raakt Job de Heer die hij kent en dient.Hij raakt hem volledig kwijt.
[00:28:19]
(45 seconds)
#VerliesVanVerbondenheid
Maar wat mij nog het meeste raakte, waren die versen 8 en 9.Misschien is het je opgevallen toen we die net uit de Bijbel lazen en toen Salm 139 zongen.Vers 8 en 9 zijn precies het spiegelbeeld, of het tegenovergestelde kan je ook wel zeggen, van Salm 139.Die Salm is een psalm die je blij maakt.En die je houvast geeft.Die psalm die zingt over God die jou kent, precies zoals je bent.En ook nog wel dieper dan je jezelf kent.Die psalm die blij zingt over de Heren die je al kende en wilde.En al van je hield.
[00:30:22]
(45 seconds)
#TroostVanPsalm139
We bidden u voor alle kinderen, klein en achterkleinkinderen.Van onze zuster dit hogendoren.Voor de verdere familie en allen die haar missen.Er wees ook bij hen.Als we een ander leven hebben gekregen.Omdat de zorg voor onze moeder en oma er niet meer is.Als de vaste plek waar ze woonden leeg is gekomen te staan en nu weer bewoond is.Als alles wat ze ons gaf herinnering geworden is.Heer, dank u voor de goede herinneringen.En wees ons allen troostend nabij.
[01:15:27]
(50 seconds)
#HerinneringEnTroost
I'm an AI bot trained specifically on the sermon from Nov 23, 2025. Do you have any questions about it?
Add this chatbot onto your site with the embed code below
<iframe frameborder="0" src="https://pastors.ai/sermonWidget/sermon/morning-service-23-nov-zaadstra-memorial-communion" width="100%" height="100%" style="height:100vh;"></iframe>Copy