Jezus brak door eeuwenlijke vijandschap tussen Joden en heidenen. Hij maakte van twee groepen één nieuwe mens, zegt Paulus aan de Efeziërs. Zoals een hoeksteen de richting bepaalt van elk bouwwerk, zo bepaalt Christus hoe wij samenleven. Geen gladde eenheid, maar schurende verbondenheid. [44:16]
Deze waarheid verandert alles. Jezus’ kruis is niet alleen verzoening met God, maar ook met elkaar. Zijn opstanding maakt ons tot levende stenen in een tempel waar Gods Geest woont – niet ondanks onze verschillen, maar dóór onze verschillen.
Hoe bouw jij aan gemeenschap? Kijk vandaag bewust naar iemand die anders denkt dan jij. Wat maakt hun aanwezigheid onvervangbaar in Gods huis?
“Zo bent u dus geen vreemdelingen of gasten meer, maar burgers net als de heiligen en huisgenoten van God. Gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, met Christus Jezus zelf als de hoeksteen.”
(Efeziërs 2:19-20, NBV21)
Prayer: Dank God voor drie mensen in je leven die anders zijn dan jij. Vraag Hem hun unieke plek in Zijn huis te laten zien.
Challenge: Schrijf drie namen op van mensen in je kring die anders leven/denken dan jij. Bid voor elk.
Paulus vergelijkt de gemeente met Romeinse muren van ongelijke stenen. Geen prefab blokken, maar unieke vormen die elkaar steunen. Zoals een kleine steen een gat vult dat grote stenen openlaten, zo vullen wij elkaars tekorten aan. [46:01]
Dit beeld daagt onze zoektocht naar gelijkgestemden uit. Gods kerk groeit niet door uniformiteit, maar door diversiteit. Elke ‘vreemde’ steen draagt bij aan de stabiliteit van het geheel. Jezus ziet schoonheid in wat mismatig lijkt.
Wiens anders-zijn irriteert jou vaak? Probeer vandaag één gesprek aan te gaan waar je normaal langsloopt. Wat leer je over Gods bedoeling met deze relatie?
“Laat u ook zelf als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijke tempel. Vorm een heilige priesterschap om geestelijke offers te brengen die God welgevallig zijn dankzij Jezus Christus.”
(1 Petrus 2:5, NBV21)
Prayer: Vraag God je ogen te openen voor de kracht van iemands ‘anders-zijn’ die jou vaak stoort.
Challenge: Zoek vandaag bewust contact met iemand uit een andere generatie/achtergrond dan jij. Stel twee vragen.
Rondom Jezus ontstond een ‘bubbel’ waar melaatsen, tollenaars en hoeren veiligheid vonden. Niet omdat ze het eens werden, maar omdat Hij hen zag. In die ongemakkelijke menging proefden ze Gods koninkrijk – heling temidden van gebrokenheid. [38:27]
Deze realiteit verandert onze omgang met schuring. Elke ontmoeting met andersdenkenden is een kans Gods aanwezigheid tastbaar te maken. Niet door conflicten te vermijden, maar door trouw te blijven aan de hoeksteen die ons draagt.
Waar trek jij je terug in vertrouwde kringen? Hoe kun je vandaag bewust ‘naar buiten’ bewegen zoals Jezus deed?
“Er kwam een Samaritaanse vrouw water putten. Jezus zei tegen haar: ‘Geef Mij wat te drinken.’ De vrouw antwoordde: ‘Hoe kunt U, als Jood, mij om water vragen? Ik ben een Samaritaanse!’”
(Johannes 4:7-9, NBV21)
Prayer: Bid om moed om vandaag juist daar te zijn waar het schuurt. Vraag om Jezus’ blik van genade.
Challenge: App of bel iemand die zich geïsoleerd voelt. Spreek geen oplossingen, maar zeg: “Ik zie je.”
Paulus’ gemeenten kampten met ruzies tussen slaven/vrijen, Joden/Grieken, arm/rijk. Toch schreef hij: “Draag elkaars lasten.” Groei komt niet door harmonie, maar door het uithouden van spanning. Zoals stenen door wrijving glans krijgen. [49:32]
Jezus koos bewust voor relaties die schuurden. Hij at met Zacheüs, sprak met de Samaritaanse. Niet om conflicten op te lossen, maar om Gods liefde te tonen middenin verschillen. Zo worden wij zout dat zijn smaak niet verliest.
Welke relatie vermijd jij omdat het ‘te moeilijk’ is? Wat gebeurt er als je vandaag een kleine stap zet?
“Leef in harmonie met elkaar. Stel geen hoge eisen, maar wees bereid tot eenvoudige taken. Kijk niet neer op gewone mensen. Vergeld geen kwaad met kwaad.”
(Romeinen 12:16-17, NBV21)
Prayer: Belijd één situatie waar je liever wegloopt dan blijft staan. Vraag om genade om te blijven.
Challenge: Luister vandaag 5 minuten naar iemand met tegengestelde mening zonder te reageren.
“In Hem wordt u samen opgebouwd tot een woonplaats van God”, schrijft Paulus. Niet het gebouw, maar de gemeenschap is Gods tempel. Elke steen – hoe rafelig ook – draagt bij aan de heiligheid van deze plek. [51:32]
Dit mysterie maakt kerkmuren overbodig. Waar twee of drie verschillenden samenkomen in Zijn Naam, daar is Hij. Niet ondanks, maar dóór hun unieke samenspel. Zo wordt aardse verdeeldheid hemelse schoonheid.
Hoe draag jij bij aan deze ‘woonplaats’? Wat kun je vandaag doen om Gods aanwezigheid in jouw relaties zichtbaarder te maken?
“Weet u niet dat u een tempel van God bent en dat de Geest van God in u woont? Als iemand Gods tempel vernietigt, zal God hem vernietigen, want Gods tempel is heilig – en die tempel bent u.”
(1 Korintiërs 3:16-17, NBV21)
Prayer: Vraag God je vandaag te gebruiken als ‘steen’ die Zijn liefde reflecteert naar iemand die anders is.
Challenge: Doe één concrete daad van liefde voor iemand buiten je gebruikelijke kring (bijv. koffie halen, kaartje schrijven).
Tussen Hemelvaart en Pinksteren tekent Jezus zichzelf niet afwezig, maar dichtbij: hier, goed, liefdevol. Het nieuws drukt zwaar en duwt mensen uit elkaar, maar juist daar gaat Jezus niet mee. Jezus zoekt niet de kring van gelijkgestemden, maar beweegt naar wie buitengesloten zijn: de tollenaar aan tafel, de Samaritaanse vrouw bij de put, de Romein die hulp vraagt, Zacheüs in de boom, de melaatse die niemand aanraakte. Rond Jezus ontstaat een bubbel, een koepel, een voorproefje van Gods Koninkrijk: veiligheid, waardigheid, heling en liefde worden tastbaar. Niet omdat de wereld al heel is, maar omdat in zijn nabijheid de verhoudingen veranderen.
Na zijn hemelvaart stopt die beweging niet. In de eerste gemeenten, dwars door het Romeinse rijk, brengt Christus eeuwenoude tegenpolen samen. Paulus zegt het onomwonden in Efeziërs 2: Christus is de vrede; hij breekt de muur van vijandschap af, maakt van twee één nieuwe mens, en geeft toegang tot de Vader door één Geest. Vreemdelingen en gasten worden burgers van Gods Koninkrijk en huisgenoten van God. Dat is geen aardse paspoortwissel, maar een nieuwe identiteit in Christus.
Paulus tekent de gemeente als een gebouw. Christus is de hoeksteen die alles bepaalt: richting, verhoudingen, stabiliteit. Het bouwmateriaal is geen serie gelijke bakstenen, maar natuursteen: ongelijk van vorm, maat en gewicht. Juist dat onregelmatige werk maakt het sterk. De stenen sluiten op elkaar aan, vullen elkaars gaten, dragen elkaars last. Zo groeit de gemeente uit tot een plaats waar God woont door zijn Geest. Niet een gebouw van steen, maar een gemeenschap waarin Gods aanwezigheid voelbaar is.
Tegenover die roeping staat een geschiedenis van bubbels. Verzuiling gaf houvast, maar krapte. De huidige vrijheid geeft ruimte, maar ook eenzaamheid. Herkenning in subgroepen is waardevol, maar echo-kamers vergroten angst en boosheid. Groei vraagt schuring. Ontmoeting met de ander verruimt denken, voelen en kijken; precies daar gebeurt vorming.
De roeping van de kerk is zo concreet als het beeld: een huis van ongelijke stenen op één fundament. Niet perfect, wel met intentie. Gelovigen kunnen elkaars heling niet maken, maar wel bijdragen aan heling door aanwezig te zijn, hulp te vragen en te geven, en frictie niet te mijden. De uitnodiging klinkt eenvoudig en scherp: kies nieuwsgierigheid. Zie de ander niet als lastig, maar als geschenk. Waar zulke verschillende stenen elkaar vinden, vasthouden en dragen, daar woont God. Daar breekt het Koninkrijk door.
``Een plaats waar God woont. Niet in een gebouw, Paulus gebruikt gebouwen alleen maar als als metafoor voor de gemeente. Dus het gaat er niet om dat we zeggen God is hier als dit gebouw hier staat ook waar. Daar gaat het helemaal niet om. Het gaat over God in mensen in die gemeente als geheel in ons omdat wij samen een plek vormen waar God aanwezigheid voelbaar is. Dat is wat we kunnen zijn zo'n bubbel van God's koninkrijk.
[00:51:04]
(39 seconds)
Jezus trok zich niet terug bij mensen die op hem leken. Hij bewoog zich precies de andere kant op en overal waar hij kwam ontstond er iets. Hij mensen zag, echt zag en in al die ontmoetingen werd iets voelbaar van hoe het bedoeld is. Een plek waar je waardigheid krijgt die je van niemand anders kreeg. Waar je niet wordt beoordeeld op wat je vindt of doet maar op wie je bent of kunt zijn waar duidelijkheid niet zit in meningen maar in liefde.
[00:37:46]
(40 seconds)
Kijk eens anders naar mensen om je heen die niet zijn zoals jij. Met nieuwsgierigheid dat is misschien nog wel het mooiste woord om hier bij je te dragen. Altijd eerst nieuwsgierig niet je eigen mening hoeven vertellen meteen maar nieuwsgierig zijn naar hoe de ander kijkt wie is die steen Wat brengt zij mee met wat ik niet heb? Wat ziet hij wat ik niet zie? Want daar waar mensen zo verschillend zijn, als ze elkaar daar vinden, elkaar zien en vasthouden daar woont God. In dat soort ontmoetingen, in jou. Als je bereid bent te blijven staan waar je anders door zou lopen.
[00:55:33]
(51 seconds)
Juist die onregelmatigheid maakte het sterk. De stenen sloten op elkaar aan steunden elkaar vulden elkaars gaten op tot een huis van ongelijke stenen. Zo ziet Paulus de gemeente. Dat is het beeld wat hij oproept. Niet als een groep gelijk gestemde passende baksteentjes. Niet als mensen die allemaal op elkaar lijken, maar als verschillende stenen die op elkaar afgestemd, gebouwd worden op Jezus de hoeksteen. Ik vind dat machtig mooi, maar het schuurt ook.
[00:45:36]
(45 seconds)
I'm an AI bot trained specifically on the sermon from May 17, 2026. Do you have any questions about it?
Add this chatbot onto your site with the embed code below
<iframe frameborder="0" src="https://pastors.ai/sermonWidget/sermon/house-uneven-stones-ank-verhoeven" width="100%" height="100%" style="height:100vh;"></iframe>Copy