Embracing Unity: Sharing the Spirit in Community

Jun 08, 2025

Devotional

Day 1: Eén lichaam, vele delen – verbonden in Christus

God heeft ons als gemeente geroepen om samen één lichaam te vormen, waarin ieder deel uniek en onmisbaar is. In de gemeente van Korinthe ontstonden breuklijnen door het meten van elkaar op basis van zichtbaarheid, status of geestelijke gaven, waardoor sommigen zich minderwaardig voelden en anderen zichzelf belangrijker achtten. Paulus laat zien dat het lichaam van Christus geen optelsom is van losse individuen, maar een diep verbonden gemeenschap waarin pijn en vreugde gedeeld worden, en waar juist de zwakste delen extra zorg ontvangen. Dit is het ware ‘normaal’ in Gods Koninkrijk: samen zijn, diversiteit omarmen, en elkaar dragen in liefde. [28:07]

1 Korintiërs 12:12-27 (NBV21)
^12 Een lichaam is een eenheid die uit vele delen bestaat. En ondanks hun veelheid vormen al die delen samen één lichaam. Zo is het ook met het lichaam van Christus. ^13 Wij zijn allen gedoopt in één Geest en zijn daardoor één lichaam geworden, of we nu Joden of Grieken zijn, slaven of vrije mensen, en we zijn allen van één Geest doordrongen. ^14 Tegelijk bestaat een lichaam niet uit één deel, maar uit velen. ^15 Als de voet zou zeggen: ‘Ik ben geen hand, dus ik hoor niet bij het lichaam,’ hoort hij er dan werkelijk niet bij? ^16 En als het oor zou zeggen: ‘Ik ben geen oog, dus ik hoor niet bij het lichaam,’ hoort het er dan werkelijk niet bij? ^17 Als het hele lichaam oog zou zijn, waarmee zou het dan kunnen horen? Als het hele lichaam oor zou zijn, waarmee zou het dan kunnen ruiken? ^18 Maar God heeft juist alle lichaamsdelen hun eigen plaats gegeven, precies zoals hij dat wilde. ^19 Als we met elkaar slechts één lichaamsdeel zouden vormen, zou dat dan één lichaam zijn? ^20 Het is juist zo dat er een groot aantal delen is en dat die met elkaar één lichaam vormen. ^21 Het oog kan niet tegen de hand zeggen: ‘Ik heb je niet nodig,’ en evenmin kan het hoofd tegen de voeten zeggen: ‘Ik heb jullie niet nodig.’ ^22 Integendeel, juist die delen van het lichaam die het zwakst lijken, zijn het meest noodzakelijk. ^23 De delen van ons lichaam waarvoor we ons schamen en die we liever bedekken, behandelen we zorgvuldiger en met meer respect dan die waarvoor we ons niet schamen; die hebben dat niet nodig. ^24 God heeft ons lichaam zo samengesteld dat de delen die het nodig hebben ook zorgvuldiger behandeld worden, ^25 zodat het lichaam niet zijn samenhang verliest, maar alle delen met elkaar met dezelfde zorg omringen. ^26 Wanneer één lichaamsdeel pijn lijdt, lijden alle anderen mee; wanneer één lichaamsdeel met respect behandeld wordt, delen alle anderen in die vreugde. ^27 Welnu, u bent het lichaam van Christus en ieder van u maakt daar deel van uit.

Reflectie: Op welke manier kun jij vandaag iemand in de gemeente extra zorg of aandacht geven, juist als die persoon zich misschien onzichtbaar of zwak voelt?

Day 2: De vrucht van de Geest als protest tegen de tijdgeest

In een wereld vol verdeeldheid, polarisatie en onverschilligheid roept God ons op om doordrongen te zijn van Zijn Geest, zodat de vrucht van de Geest – liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing – zichtbaar wordt in ons leven. Dit is geen ‘hippie-gebabbel’, maar het krachtige antwoord op het onkruid van de tijdgeest. De vrucht van de Geest is het nieuwe normaal dat God voor ogen heeft: een leven dat wakker, verwachtingsvol en vruchtbaar is, juist te midden van gebrokenheid. [46:52]

Galaten 5:22-23 (NBV21)
^22 Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, ^23 zachtmoedigheid en zelfbeheersing. Er is geen wet die daar iets tegen heeft.

Reflectie: Welke vrucht van de Geest wil jij vandaag bewust oefenen, juist op een plek waar verdeeldheid of onverschilligheid dreigt?

Day 3: Gedeelde roeping – samen dragen, samen bewegen

God neemt de last van gebrokenheid en verdeeldheid niet zomaar weg, maar Hij deelt Zijn Geest uit zodat wij samen de roeping kunnen dragen. Zoals bij Mozes in de woestijn, waar de Geest die op hem rustte werd gedeeld met zeventig anderen, zo wil God ook vandaag Zijn Geest vermenigvuldigen in de gemeenschap. Onze roeping blijft: heb God lief, heb de ander lief als jezelf, en maak alle volken tot discipelen. Dit kunnen we niet alleen, maar samen – gedragen door dezelfde Geest, met één hart en één doel. [51:21]

Numeri 11:16-17 (NBV21)
^16 De HEER zei tegen Mozes: ‘Breng zeventig van de oudsten van Israël bijeen, van wie je weet dat ze hun taak als opzichter van het volk goed vervullen. Laat hen naar de ontmoetingstent komen om zich daar bij je te voegen. ^17 Ik zal neerdalen om daar met je te spreken en een deel van de geest die op jou rust zal ik op hen overdragen. Dan kunnen zij samen met jou de last van het volk dragen en hoef je dat niet langer alleen te doen.’

Reflectie: Met wie kun jij vandaag jouw roeping, jouw last of jouw vreugde delen, zodat je samen verder kunt gaan in plaats van alleen?

Day 4: Liefde die grenzen overstijgt – één Geest voor allen

De Geest van God maakt geen onderscheid tussen mensen; of je nu Jood of Griek bent, slaaf of vrije, Palestijn of Israëliër, homo of straight, man of vrouw – wij zijn allen van één Geest doordrongen. In het Koninkrijk van God is diversiteit geen bedreiging, maar een zegen. De roeping is voor iedereen hetzelfde: heb lief, ongeacht verschillen. Dit vraagt om een radicale openheid en het loslaten van onze eigen bubbels, zodat Gods Geest in en door ons kan werken en de wereld kan zien wie Hij is. [45:07]

Galaten 3:26-28 (NBV21)
^26 U bent allen kinderen van God door het geloof, in Christus Jezus. ^27 U allen die door de doop één met Christus bent geworden, hebt u met Christus omkleed. ^28 Er zijn geen Joden of Grieken meer, slaven of vrijen, mannen of vrouwen – u bent allen één in Christus Jezus.

Reflectie: Wie in jouw omgeving is ‘anders’ dan jij, en hoe kun je vandaag actief zoeken naar verbinding en liefde, juist over die grenzen heen?

Day 5: Deel de Geest – het nieuwe normaal van het Koninkrijk

Gods Geest is niet bedoeld om in ons eigen ‘bubbeltje’ te houden, maar om te delen met anderen, zodat Zijn liefde, kracht en zachtmoedigheid kunnen overstromen in de wereld. Het wonder van Pinksteren is dat wij samen het bewijs mogen zijn dat Gods experiment geslaagd is: een nieuwe schepping, een gemeenschap die het nieuwe normaal van het Koninkrijk leeft. Dit vraagt om moed om uit je comfortzone te stappen, de Geest te delen en te ontvangen, en zo samen het lichaam van Christus te zijn in een gebroken wereld. [01:11:45]

Johannes 13:34-35 (NBV21)
^34 Ik geef jullie een nieuw gebod: heb elkaar lief. Zoals ik jullie heb liefgehad, zo moeten jullie elkaar liefhebben. ^35 Aan jullie liefde voor elkaar zal iedereen zien dat jullie mijn leerlingen zijn.

Reflectie: Hoe kun jij vandaag heel concreet de Geest delen met iemand buiten jouw eigen kring, zodat Gods liefde zichtbaar wordt in jouw omgeving?

Sermon Summary

Vandaag stonden we stil bij de diepe roeping die Pinksteren ons geeft: niet alleen om de Geest te ontvangen, maar om die te delen, zodat we samen het lichaam van Christus vormen in een wereld die steeds meer verdeeld raakt. Door Paulus’ woorden uit 1 Korintiërs 12 zagen we dat de kerk geen optelsom is van losse individuen, maar een levend lichaam waarin ieder deel onmisbaar is, juist in zijn kwetsbaarheid en verschil. In een tijd waarin polarisatie, onverschilligheid en het bouwen van eigen bubbels het nieuwe normaal lijken, klinkt de oproep van het evangelie des te radicaler: “Doe normaal” betekent niet terug naar de status quo, maar leven als een gemeenschap die doordrongen is van de Geest, waar zorg, respect en het delen van pijn en vreugde centraal staan.

We hebben gezien hoe de tijdgeest ons uitnodigt om ons terug te trekken in onze eigen gelijkgestemdheid, maar dat het Koninkrijk van God juist vraagt om wakker, verwachtingsvol en vruchtbaar te leven, te midden van gebrokenheid. De vrucht van de Geest – liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing – is geen vrijblijvende hippie-droom, maar het zichtbare protest tegen het onkruid van deze tijd. God neemt de last van het leven niet weg, maar deelt zijn Geest zodat wij samen de roeping kunnen dragen. Zoals bij Mozes in de woestijn, waar de Geest werd gedeeld met zeventig anderen, zo is Pinksteren het moment waarop God zichzelf uitdeelt aan allen, zodat niemand het alleen hoeft te doen.

De uitdaging is om niet te blijven bidden om uitredding, maar om inwoning: dat de Geest in ons woont en door ons heen werkt, zodat wij het nieuwe normaal worden – een gemeenschap waar diversiteit noodzakelijk is, waar zwakheid extra zorg krijgt, waar pijn en eer gedeeld worden. Dit is het wonder dat de wereld straks “normaal” zal noemen, maar dat in Gods ogen het ware leven is. Laten we daarom bidden dat we uit onze bubbels stappen, de Geest delen met elkaar en met de wereld, en zo het bewijs zijn dat Gods experiment – de kerk als lichaam van Christus – werkelijk een succes is.

Key Takeaways

1. Ware eenheid in Christus betekent dat ieder deel van het lichaam onmisbaar is, juist in zijn kwetsbaarheid en verschil. In een wereld die rangordes en uitsluiting normaal is gaan vinden, roept God ons op om extra zorg te geven aan wie zwak of onzichtbaar is. Dit is geen optionele vriendelijkheid, maar het fundament van het Koninkrijk: samen is meer dan alleen optellen. [28:07]
2. De tijdgeest van polarisatie en onverschilligheid is als onkruid dat ons denken en handelen overwoekert, waardoor verdeeldheid normaal lijkt. Maar het evangelie confronteert deze illusie: het nieuwe normaal is niet onverschilligheid, maar een gemeenschap die pijn en vreugde samen draagt, waar niemand buiten de boot valt. Dit vraagt om een profetische houding die de blinde vlekken van onze tijd benoemt en doorbreekt. [36:51]
3. God neemt de last van het leven niet weg, maar deelt zijn Geest zodat wij samen de roeping kunnen dragen. Zoals bij Mozes in de woestijn, waar de Geest werd gedeeld met zeventig anderen, zo is Pinksteren het moment waarop God zichzelf uitdeelt aan allen. Onze roeping blijft: heb lief, draag samen, deel de Geest – juist als het te zwaar lijkt. [49:40]
4. De vrucht van de Geest is het zichtbare protest tegen het onkruid van de tijdgeest. Liefde, vreugde, vrede, geduld en de andere vruchten zijn niet alleen voor onszelf, maar bedoeld om te delen, zodat ze wortel schieten in de wereld om ons heen. Dit vraagt om een leven dat niet gericht is op eigen kracht, maar op het delen en ontvangen van de Geest in gemeenschap. [54:43]
5. Bidden om de Geest is niet alleen vragen om meer kracht voor jezelf, maar ook om te ontvangen wat je mist via de ander, en om te delen wat jij ontvangen hebt. Het nieuwe normaal van het Koninkrijk is een gemeenschap waarin de Geest gedeeld wordt, waar we uit onze bubbels stappen en samen het wonder van Pinksteren zichtbaar maken. Zo worden wij het bewijs dat Gods experiment – de kerk als lichaam van Christus – werkelijk werkt. [61:33]

Youtube Chapters

[00:00] - Welcome
[21:12] - Mededelingen en inschrijving Courvet
[22:40] - Collecte voor theologisch onderwijs
[24:45] - Introductie preekserie: Shift happens
[26:00] - Van proberen naar vertrouwen: de beweging van God
[27:05] - Pinksteren: doorbraak in verdeeldheid
[28:07] - 1 Korintiërs 12: Het lichaam van Christus
[31:35] - De breuklijnen in de gemeente van Korinthe
[34:32] - Onzichtbare muren en de tijdgeest
[36:51] - Polarisatie in de samenleving en kerk
[42:28] - Onverschilligheid als het nieuwe normaal
[45:07] - De roeping om wakker en vruchtbaar te leven
[49:40] - Mozes, de gedeelde last en de Geest
[54:43] - Pinksteren: de Geest delen als nieuw normaal
[58:17] - Paulus’ visie op normaal: zorg voor het zwakke
[61:33] - De Geest delen met en ontvangen van elkaar
[66:03] - Gebed en uitnodiging tot gemeenschap
[90:56] - Zegen en afsluiting

Bible Study Guide

Bijbelstudie Gespreksgids – Pinksteren: Het Nieuwe Normaal van de Geest

Bijbellezing

1 Korintiërs 12:12-27
(Een lichaam is een eenheid die uit vele delen bestaat. En ondanks hun veelheid vormen al die delen samen één lichaam. Zo is het ook met het lichaam van Christus... Wanneer één lichaamsdeel pijn lijdt, lijden alle anderen mee. Wanneer één lichaamsdeel met respect behandeld wordt, delen alle anderen in die vreugde. Welnu, u bent het lichaam van Christus en ieder van u maakt daar deel van uit.)

Observatievragen

Welke verschillen en overeenkomsten noemt Paulus als hij het lichaam van Christus beschrijft? ([28:07])
Wat gebeurt er volgens Paulus als één deel van het lichaam pijn lijdt of juist geëerd wordt? ([28:07])
In het verhaal over Mozes in Numeri 11, wat doet God als Mozes de last te zwaar vindt? ([49:40])
Welke vrucht van de Geest worden genoemd als het “zichtbare protest” tegen het onkruid van deze tijd? ([46:52])

Interpretatievragen

Waarom benadrukt Paulus dat juist de zwakke en onzichtbare delen van het lichaam extra zorg verdienen? Wat zegt dat over Gods visie op gemeenschap? ([58:17])
De preek noemt dat de tijdgeest van polarisatie en onverschilligheid “onkruid” is. Waarom is het delen van pijn en vreugde in de kerk daar een protest tegen? ([36:51])
In het verhaal van Mozes wordt de Geest gedeeld met anderen. Wat betekent het dat God de last niet wegneemt, maar de Geest deelt? ([49:40])
De vrucht van de Geest wordt niet alleen voor jezelf gegeven, maar om te delen. Wat zou er gebeuren als we deze vrucht echt zouden delen in onze omgeving? ([54:43])

Toepassingsvragen

In de preek wordt gezegd dat het “nieuwe normaal” is dat niemand buiten de boot valt en dat diversiteit noodzakelijk is. Waar zie jij in jouw omgeving (kerk, werk, familie) dat mensen zich buitengesloten voelen? Wat kun jij doen om hen te betrekken? ([58:17])
Denk aan een situatie waarin jij je hebt teruggetrokken in je eigen “bubbel” van gelijkgestemden. Wat hield je tegen om verbinding te zoeken met iemand die anders denkt of leeft? ([36:51])
De preek roept op om niet alleen te bidden om uitredding (“Heer, haal me hier weg”), maar om inwoning (“Heer, kom in mij wonen”). Wat betekent dat concreet voor jouw gebedsleven? ([46:52])
Welke vrucht van de Geest (liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing) vind jij het moeilijkst om te delen? Wat zou een eerste kleine stap zijn om die vrucht deze week te oefenen? ([54:43])
In de preek wordt gezegd dat God de last niet wegneemt, maar de Geest deelt zodat we samen kunnen dragen. Met wie zou jij deze week iets van jouw last of vreugde kunnen delen? ([49:40])
De preek noemt dat het delen van de Geest niet alleen binnen de kerk hoort te gebeuren, maar ook “in het wild” – op je werk, op straat, in je gezin. Kun je een concreet voorbeeld bedenken waar jij deze week de Geest zou kunnen delen buiten de kerk? ([55:53])
Wat zou het voor jou betekenen om het “bewijs” te zijn dat Gods experiment – de kerk als lichaam van Christus – echt werkt? Welke verandering zou je daarvoor willen maken in je eigen houding of gedrag? ([54:43])

Sluit af met gebed, waarin je God vraagt om je te helpen uit je bubbel te stappen, de Geest te delen en samen het lichaam van Christus te zijn in deze wereld.

Sermon Clips

“En door de hele Bijbel heen, ik zeg dat altijd als intro en ik blijf het zeggen, zien we dus hoe God mensen verschuift van proberen naar vertrouwen, van maskers naar waarheid, van tekort naar roeping, van gebrokenheid naar genade. En niet alleen structuren en maniertjes schuiven mee, maar ook harten, vooral harten, daar gaat het altijd weer om ergens. Dus God beweegt en wij mogen meebewegen. Dus shift happens.”

“Jezus zei ooit tegen een fariseer, en hier hangen we dit allemaal aan op. Johannes 3, vers 16, want God had de wereld zo lief, dat hij zijn enige zoon heeft gegeven, omdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.”

“Paulus verkondigt dan ook een aantal serieuze verschuivingen of shifts, ten opzichte van hoe we het altijd deden en geloofden. En Paulus was hoopvol. De laatste keer hebben we deze tekst echt laten blinken, maar ik ga hem nog een keer noemen, want hij zei, Ik ben ervan overtuigd dat hij, die in u een goed werk begonnen is, dat ook zal voltooien tot op de dag van Christus Jezus. Shift happens. Met een F. En Christus zal de shift voltooien, dus Paulus helpt ons met het bewegen in dit proces.”

“We zagen dat ons verhaal pas echt tot bloei komt binnen het grotere verhaal van Gods liefde. En vandaag zetten we daarin een volgende stap.”

“Boven alles gaat pinksteren over een doorbraak in verdeeldheid. En bij Paulus krijgt dit moment dan een nieuwe theologische dimensie.”

“Paulus zegt dat de gemeente geen opteldzom is van losse overtuigingen of individuen die toevallig bij elkaar zitten. Maar dat besef leek blijkbaar verdwenen, wat overbleef was verdeeldheid, onzichtbare muren, subtiele rangordes en de gemeente treigde uit elkaar te vallen.”

“Het is geestelijke stilstand verpakt als verdraagzaamheid voor de breuklijnen. Dus ook vandaag zijn diezelfde breuklijnen niet ver weg. Ze zitten niet altijd in grote conflicten of uitgesproken meningsverschillen, maar in de stille aannames die we over elkaar doen.”

“En nog sterker, het is het onkruid van de tijdgeest. En hier komt het gedeelte. Denk aan Israël en Gaza. Je kunt nauwelijks rouwen om slachtoffers aan beide kanten zonder verdacht gemaakt te worden. Of aan de oorlog in Oekraïne waar vermoeidheid en verdeeldheid binnensluipen in wat ooit brede solidariteit was.”

“En als we echt ontmoeten kunnen we niet langer doen alsof we alleen staan en het zijn alleen nog maar de christenen dan heb ik het nog niet eens over de wereld in de wereld is het ieder voor zich onrecht wordt weg kijken en wordt verschil meteen conflict wacht dat is ook de kerk dit alles is het onkruid van de tijdgeest shit happens zonde f die breuklijnen zijn niet nieuw maar hier is wat wel nieuw is hoe normaal het allemaal voelt voelt zo normaal het is er gewoon en dat is misschien wel het pijnlijkste van alles hoe normaal het voelt het voelt zo normaal het is er gewoon misschien is dat wel het bangstig genoeg van alles dat dat niemand zich er nog over verbaast we we noemen het realisme maar in feite is het onverschilligheid en het is het nieuwe normaal maar het is niet normaal het is gewoon niet normaal”

“In de Bijbel wordt nergens gesuggereerd dat we de narigheid maar moeten uitzetten tot Jezus terugkomt. Integendeel. Zo 'n mooi woord wat Paulus hier gebruikt. Integendeel. Dus integendeel, de Bijbel roept ons op tot een leven dat wakker, verwachtingsvol en vruchtbaar is. Wakker, hè? Dus wakker blijven.”

“Ik geloof in dit krachtige visioen van Paulus. Die zegt, wij zijn allen gedoopt in één geest en zijn daardoor één lichaam geworden. Of we nu Joden of Grieken zijn, slaven of vrije mensen, Palestijnen of Oekraïners, Israëli's of Russen. Homo of straight, man of vrouw, of alles ertussenin en daarbuiten. Wij zijn allen van één geest doordringd, één lichaam vele delen, verbonden doordringd, onmisbaar, vol zorg. Het is de shift van verdeeld naar doordringd met de geest.”

“Wat als kom Jezus kom niet een gebed is om uitredding, maar om inwoning. Niet haal ons hier weg alsjeblieft, maar kom hier wonen, in ons. Laat uw geest ademen in dit gebroken lichaam. Laat de wereld zien wie u bent en hoe wij verbonden zijn. Want waar uw geest is, daar wordt lichaam geboren. Als het ware een sociale reorganisatie. Een herschepping. Noem het maar, ik zeg maar wat, nieuwe schepping. Een nieuw wij. Een koninklijk normaal. Shift happens.”

“God neemt de last niet weg. Onze roeping blijft staan. Heb lief, ongeacht, wat dan ook. En de tweede wat opmerkelijk is, is dit. En hier wordt het weer leuk. God deelt de geest. God maakte Mozes zijn roeping vervolgens tot een gedeelde roeping. Zien we dat? Ja, God droeg een deel van de geest die op Mozes rustte over aan zeventig anderen, die als het ware het hele volk vertegenwoordigden. Het was dus op dat moment een beeld van één lichaam, met meerdere delen, met één geest.”

“De geest gaat zich niet aanpassen aan je persoonlijke voorkeuren en politieke denkbeelden. Roeping blijft, heb God lief, een ander als jezelf en maak alle volken tot mijn discipelen.”

“God zei niet tegen Mozes, weet je wat, ik geef die anderen in hun bubbeltje ook een beetje graag om hun ding te doen. Nee, hij zegt, ik zal de geest die op jou rust ook op hen leggen. Dezelfde geest, dezelfde roeping. Alsof God zei, wat jou in beweging houdt, wat jou draagt, wat jou richting geeft, dat wil ik niet in jou opsluiten, maar vermenigvuldigen.”

“We zijn niet verzamende gelovigen met losse vonkjes, maar één vlam waarin God zichzelf heeft uitgedeeld. En wat begon bij Mozes als een antwoord op uitputting, wordt bij Pinkster een wereldwijde beweging. Doe normaal, mensen.”

“En ik weet het, het klinkt zo mooi, die vrucht van de geest, maar probeer het maar eens. Liefde als iemand jou negeert of onderbreekt, vreugde als alles tegen zit, vrede als het nieuws je overspoelt, geduld als het maar niet beter wordt, vriendelijkheid als je gewoon moe bent, goedheid als je gekwetst bent, geloof als je gebeden onbeantwoord blijven, zachtmoedigheid als je op je strepen kunt gaan staan, zelfbeheersing wanneer de frustratie toeneemt.”

“Stel je dan voor, dat jij, op het moment dat je treigt te preken, niet veroordeeld wordt, maar gedragen, omdat iemand de geest met je deelt. Dat liefde niet van binnen moet worden opgewekt, maar van buiten wordt aangereikt, omdat iemand de geest met jou deelt. Dat zachtmoedigheid jou vindt, juist wanneer je het zelf niet kunt oprekken, omdat iemand de geest met jou deelt. Hoe groot zou het zijn als dat normaal werd? Niet alleen in de kerk, maar op je werk, op straat, in je gezin. Als de geest wordt gedeeld als het ware in het wild.”

“Dus hier is normaal. Integendeel. Juist die delen van het lichaam die het zwakst lijken zijn het meest noodzakelijk. Alsjeblieft. Je voor het eveneer van het lichaam. De delen van ons lichaam waarvoor we ons schamen en die we liever bedekken, behandelen we zorgvuldig en met meer respect dan die waarvoor we ons niet schamen. Die hebben dat niet nodig. God heeft ons lichaam zo samengesteld dat de delen die het nodig hebben ook zorgvuldig behandeld worden, zodat het lichaam niet zijn samenhang verliest. Maar alle delen elkaar met dezelfde zorg omringen. Wanneer één lichaamsdeel pijn leidt, leiden alle anderen meer. Wanneer één lichaamsdeel met respect beantwoordt, delen alle anderen in die vreugde.”

“Dus wat als jij vandaag God vraagt. Heer, deel de geest die op mij rust met anderen. Niet om mij geestelijk sterker te maken voor mezelf, maar om iets van u te delen met deze gebroken en verdeelde wereld. En wat als je daarnaast op dit bidt, en dat is nog veel, veel moeilijker. Heer, deel met mij de geest die op de anderen rust. Niet om te controleren, te corrigeren of te vergelijken, maar om te ontvangen wat ik zelf mis.”

“Wat als wij het nieuwe normaal worden? De vrucht van de geest, dat zichtbaar protest tegen het onkruip van de tijdgeest. Want dat zal de oogst van Pinksteren zijn. Dit. Wij worden het wonder dat deze wereld straks normaal zal noemen. Maar van de wereld zegt, het voelt zo normaal. Het voelt zo normaal. Shift happens.”

Ask a question about this sermon