Jezus zegt in Johannes 11: Ik ben de opstanding en het leven. Die zin wordt neergezet midden in rouw, gemis en vraagtekens. De dood van Lazarus vormt het toneel, en juist daar klinkt de vraag van Jezus: Geloof je dat? Die vraag zet het hele afscheid in beweging: geen kist, geen graf, wel een open einde en een hart vol liefde. De woorden van Jezus leggen geen knoop in alle losse draden, maar leggen een Persoon in de hand. In Hem is leven, ook waar sterven of vermissing elk woord uit de mond slaat.
Psalm 121 richt de blik. De tekst zet de ogen niet vast op het gedoe, maar tilt ze omhoog: Waar komt mijn hulp vandaan? Mijn hulp komt van de Heer, die hemel en aarde gemaakt heeft. Dat eenvoudige schuiven van de blik wordt hier pelgrimswerk. Tussen controlekamer en stil verdriet klinkt de bede: kijk omhoog. De hulp ligt niet in verklaringen, maar in nabijheid.
De verhalen rond Christiaan kleuren die nabijheid tastbaar. Een regenachtige ochtend, kranten onder de wielerkleding, thee zetten in het bos. Een survivalkamp met een levende kip. Piano spelen na een nachtvlucht. Het geintje in de zondagsschool, centraal, centraal, als het genoeg was geweest. In al die momenten klinkt zoeken, dienen, hunkeren naar de bergen en naar God. De bergen kennen nog meer verhalen. Henoch, Mozes, Elia verdwijnen op hoogte in Gods nabijheid. Dat geeft geen sluitend antwoord, maar wel adem: God kent zijn mensen, ook als de plek van hun graf onbekend blijft.
Openbaring 2 reikt een wit steentje aan. Vrijspraak. Toegang tot het feest. Een nieuwe naam, alleen gekend door God en degene die hem ontvangt. Dat beeld wordt vlees in het ritueel van vandaag: iedereen mag een steentje nemen, een teken van herinnering, van belofte, van identiteit die God bewaart. Het steentje mag mee de berg op, op de schoorsteen, of in het water. Het blijft spreken: geliefd, gekend, bewaard.
Openbaring 21 trekt de horizon open. God woont bij de mensen. Tranen gewist. Geen dood, geen rouw, geen pijn. Alles maak Ik nieuw. Het afscheid klinkt hier niet als punt, maar als tot ziens in Christus. De hoop blijft niet hangen in pogingen die soms tekortschieten; Gods arm is lang genoeg. In Jezus wordt de toekomst hardop: Hij is de opstanding en het leven.
Dat is een uitspraak die wel heel dichtbij komt. En na een korte woordenwisseling zegt Jezus wat we net lazen, ik ben de opstanding in het leven. Wie in Mij gelooft, zal leven, ook wanneer hij sterft. En ieder die leeft en in Mij gelooft, zal nooit sterven. Geloof je dat? Het verhaal is nog niet voorbij, Jezus gaat naar het graf toe en hij roept Lazarus letterlijk terug uit de dood. En Lazarus leeft. Het is een prachtig wonder. Het is ook een hoopvol beeld voor voor de toekomst voor van ons.
[01:08:38]
(43 seconds)
Psalmen 121 die die die zegt het al, we zongen het. Ik hef mijn oog op, of ik ik lees uit de Bijbel, ik sla mijn oog op naar de bergen. Waar komt mijn hulp vandaan? Mijn hulp komt van de Heer die hemel en aarde gemaakt heeft. Wat hier eigenlijk gedaan wordt is dat dat dat je richt je op op op het gedoe. Ingewikkeldheden, de vraagstukken waar je niet uitkomt. En eigenlijk wordt gezegd, mijn hulp komt van de Heer. En richt je je aandacht, de blik op God zelf.
[01:11:55]
(34 seconds)
Is ook een mooi beeld hè? Maar het werd ook wel gebruikt als een soort exclusieve toegang tot een groot bruiloftsfeest. Als je dat wit steentje krijgt, dan begint het feest pas echt. Er staat ook nog een nieuwe naam op. Een nieuwe identiteit. God die kijkt ons aan en geeft ons een nieuwe identiteit. Jezus deed het al toen Hij op aarde rondliep met Simon, tekende riet en die werd Petrus, rots. Hij kent ons door en door. Hij kent Christiaan door en door.
[01:14:28]
(43 seconds)
Het is ook een pelgrimslied, het is een, het is een lied voor mensen die onderweg zijn, die die zoekend zijn, die die misschien de weg niet altijd even goed weten. Het het is letterlijk een een lied die die voor mensen die hulp nodig hebben. Waar kijk je dan naar? Kijk omhoog. Dat is ook wat dit lied zegt. Kijk omhoog. Kijk naar Jezus. Dat is ook wat hij tegen de zus van Lazarus zegt. Kijk kijk naar mij. Kijk naar mij.
[01:12:29]
(32 seconds)
I'm an AI bot trained specifically on the sermon from May 17, 2026. Do you have any questions about it?
Add this chatbot onto your site with the embed code below
<iframe frameborder="0" src="https://pastors.ai/sermonWidget/sermon/christiaan-wilson-memorial" width="100%" height="100%" style="height:100vh;"></iframe>Copy